3 اوت 2023- پریودنتیت، یک نگرانی شایع سلامت جهانی، منجر به تخریب تدریجی بافت های نگهدارنده ی دندان می شود و اغلب با شرایط استرس اکسیداتیو و تغییرات باکتریایی، تشدید می گردد. روش های درمانی فعلی شامل دبریدمان مکانیکی، داروهای ضد التهابی و جراحی ترمیمی است.
محققان آزمایشات دقیقی را در مورد تعاملات سلولی با متفورمین انجام دادند و نقش آن را در رابطه باHMGB1 یا High mobility group box 1 protein[1]، در طول پیشرفت پریودنتیت بررسی کردند. مشاهده شد که متفورمین می تواند استرس اکسیداتیو را مهار کند و اتوفاژی را از طریق مسیرAMPK/mTOR فعال کند. محققان با القای پریودنتیت تجربی در یک مدل موش و استفاده از متفورمین دریافتند که متفورمین می تواند تحلیل استخوان آلوئولار- مشخصه اصلی پریودنتیت- را کاهش دهد.
یک کشف قابل توجه از این مطالعه این است که متفورمین نه تنها استرس اکسیداتیو را در سلول های لیگامان پریودنتال کاهش می دهد، بلکه اتوفاژی( یک فرآیند حذف و بازیافت ضایعات سلولی) را از طریق مسیر AMPK/mTOR فعال می کند. نشان داده شده است که این مسیر استرس اکسیداتیو ناشی از HMGB1 را در بافت های پریودنتال مهار می کند.
بر اساس نتیجهگیری این مطالعه، متفورمین میتواند آسیب بافت پریودنتال را از طریق اثرات ضد التهابی خود کاهش دهد، که شامل کاهش بیان و انتقال HMGB1، یک عامل اصلی التهابی است. این نتایج با نتایج مطالعات قبلی که قابلیتهای متفورمین را در کاهش استرس اکسیداتیو نشان میدهند، همسو می باشد. این تحقیق در مجله Genes & Diseases منتشر شده است.
محققان گفتند: نقش محوری HMGB1 در القای استرس اکسیداتیو در سلولهای پریودنتال، اعتبار بیشتری به این پروتئین به عنوان یک هدف بالقوه برای مداخله پریودنتال می بخشد. این یک مسیر امیدوارکننده را برای تحقیقات آینده و توسعه داروهایی با هدف HMGB1 باز می کند.
تیم تحقیقاتی گفت: در حالی که مطالعه ما شواهد قانعکنندهای در مورد نقش محافظتی متفورمین در پریودنتیت ارائه میدهد، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. ما در مورد این یافته ها برای هموار کردن مسیر برای مطالعات جامع تر در مورد رابطه بین متفورمین و HMGB1 در پریودنتیت، خوشبین هستیم و امیدواریم که این مطالعات در نهایت به گزینه های درمانی موثرتری منجر شوند.
نقش بالقوه متفورمین در مدیریت پریودنتیت می تواند دگرگون کننده باشد، به ویژه برای بیماران مبتلا به دیابت و پریودنتیت. نتایج این مطالعه امید به یک گزینه درمانی مقرون به صرفه، قابل تحمل و در دسترس را بر اساس اثرات ضد دیابتی شناخته شده ی متفورمین، افزایش داده است. این با هدف پزشکی گستردهتر توسعه درمانهای هدفمند که علائم بیماری را مدیریت میکنند و در عین حال به علت اصلی آن نیز رسیدگی میکنند، همسو است.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2023-08-explores-role-metformin-ameliorating-oxidative.html
[1] برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نقش این پروتئین در هسته ی سلول و به عنوان یک پروتئین پیش التهابی به ویکی پدیا مراجعه کنید(https://en.wikipedia.org/wiki/HMGB1).